8 - النوبة الاولى ( 12 / 68 - 58 ) قوله تعالى : « وَ جاءَ إِخْوَةُ يُوسُفَ » آمدند برادران يوسف ، « فَدَخَلُوا عَلَيْهِ » بر او در شدند ، « فَعَرَفَهُمْ » يوسف ايشان را بشناخت ، « وَ هُمْ لَهُ مُنْكِرُونَ ( 58 ) » و ايشان او را نشناختند . « وَ لَمَّا جَهَّزَهُمْ بِجَهازِهِمْ » چون ايشان را بساخت گسيل كردن را ، « قالَ ائْتُونِي بِأَخٍ لَكُمْ مِنْ أَبِيكُمْ » گفت آن برادر هم پدر خويش بر من « 1 » آريد ، « أَ لا تَرَوْنَ » نمىبينيد ، « أَنِّي أُوفِي الْكَيْلَ » كه من بهرهء حاضر كيل او تمام مىسپارم ، « وَ أَنَا خَيْرُ الْمُنْزِلِينَ ( 59 ) » و نيك ميزبانى من نمىبينيد . « فَإِنْ لَمْ تَأْتُونِي بِهِ » اگر آن برادر را با خود نياريد به من ، « فَلا كَيْلَ لَكُمْ عِنْدِي » شما را بنزديك من بردن را بار نيست ، « وَ لا تَقْرَبُونِ ( 60 ) » و نزديك من ميائيد . « قالُوا سَنُراوِدُ عَنْهُ أَباهُ » گفتند آرى بكوشيم با پدر و بخواهيم ازو ، « وَ إِنَّا لَفاعِلُونَ ( 61 ) » و چنين كنيم . « وَ قالَ لِفِتْيانِهِ « 2 » » يوسف گفت غلامان خويش را ، « اجْعَلُوا بِضاعَتَهُمْ فِي رِحالِهِمْ » آن چيز كه ايشان آورده‌اند ببهاى گندم ، آن در ميان گندم پنهان كنيد [ و پنهان با ايشان دهيد ] ، « لَعَلَّهُمْ يَعْرِفُونَها » تا مگر آن را [ ببينند و ] بشناسند ، « إِذَا انْقَلَبُوا إِلى أَهْلِهِمْ » چون با خانه و كسان خود شوند ، « لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ ( 62 ) » مگر باز آيند . « فَلَمَّا رَجَعُوا إِلى أَبِيهِمْ » چون با پدر شدند ، « قالُوا يا أَبانا » گفتند اى پدر ما ، « مُنِعَ مِنَّا الْكَيْلُ » بار از ما باز گرفتند ، « فَأَرْسِلْ مَعَنا أَخانا » بفرست با ما برادر ما ، « نَكْتَلْ » تا بار او بستانيم ، « وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ ( 63 ) » و ما

--> ( 1 ) - نسخهء ج : خويش را پيش من ( 2 ) - قرائت متداول : لفتيانه .